31 augustus 2015

10 dagen zonder toegevoegde suiker – mijn ervaringen



Onlangs zag ik de documentaire Fed Up. In deze docu werd uitgegaan van het feit dat de huidige obesitasepidemie en een groot deel van de welvaartsziekten veroorzaakt werd door suiker. Het advies van de Wereldgezondheidsorganisatie is 6-8 theelepels suiker per dag maar daar zitten we met zijn allen ver boven. Omdat light producten over het algemeen lekkerder gemaakt worden met suiker en we door het eten van die light producten niet slanker zijn geworden, lijken de makers van de documentaire een punt te hebben. 
Wit brood

Het probleem zit hem wat mij betreft niet in de zoete dingen die we eten. Een taartje, stuk chocola of een glas cola: daarvan weten we dat er suiker in zit en dat het niet goed voor ons is. Maar alle dingen waar we eigenlijk niet bij stilstaan? In een standaard wit brood (dat ik normaal nooit eet maar nu had gekocht omdat ik ziek was) vind ik bijvoorbeeld drie verschillende soorten suiker: glucose-fructosestroop, suiker en dextrose. Hoe dan? En wat denk je van verwerkt vlees zoals filet americain of paté? Als je de labels eens goed leest, kom je er achter dat in bijna al het voorbewerkte voedsel suiker zit. Dat is voor mij geen nieuws – ik ben een fervente labellezer – maar ik vond het wel een interessant verschijnsel. Wat zou het met me doen als ik 10 dagen lang geen toegevoegde suiker zou eten?

De conclusie: veel meer dan ik ooit had gedacht. 


Eten, eten, eten

Om te beginnen moest ik mijn menu ernstig omgooien. Geen home made granola als ontbijt, want daar had ik honing doorheen gemengd. Een volkoren cracker met kaas dus. Wel die van Wasa, want die van Bolletje en Plus eigen merk bevatten suiker. Huttenkäse met fruit was ook een goede optie trouwens. Of yoghurt met havermout en fruit.

De lunch was helemaal interessant, vooral op mijn werk. Ik heb de luxe dat er elke dag een lunch voor me klaarstaat met verschillende soorten brood, crackers, vleeswaren, zoet en hartig beleg en soms knakworstjes of een lekker zoet broodje. Een kritische blik langs de lunch bracht me echter tot de conclusie dat mijn opties nu ineens zeer beperkt waren. Namelijk: een cracker met kaas en wat sambal. Plakje komkommer en tomaat erbij en klaar ben je. Kortom: ik nam al gauw mijn eigen lunch mee.

Het diner vond ik minder lastig. Ik kook altijd al zonder pakjes en zakjes dus daar hoefde ik weinig in aan te passen. Alleen mijn zeer geliefde zoete chilisaus (ook de zelfgemaakte) was even geen optie meer. Net als ketjap. En mayo. En mosterd. Toch vond ik daar mijn weg wel in en ging het eigenlijk prima. 


Lichamelijk

Naast het gewijzigde menu, deed het fysiek heel veel met me. Dag 1 merkte ik er weinig van. Dag 2 en 3 stonden daarentegen in het teken van knallende hoofdpijn. Vanaf dag 4 had ik ineens het gevoel dat ik alles aan kon. Ik had bakken energie, was op het irritante af vrolijk en ik was scherp en alert. En dat gevoel bleef. Omdat je door suikervrij te eten een dip in je bloedsuikerspiegel voorkomt, is je energietoevoer de hele dag stabiel. Daarnaast sliep ik beter dan ik in tijden had gedaan. Allemaal gevolgen die ik niet aan zag komen. 

Fantastisch dus?

Was het dan alleen maar fijn? Nee. Het nee moeten zeggen tegen taartjes op een verjaardag, niet mee kunnen eten van de croissants met Nutella bij de lunch en geen chilisaus door mijn saladedressing vond ik erg jammer. Daarbij kost het maken van mijn lunch me veel meer tijd, ben ik nog langer bezig met etiketjes lezen en is het zorgeloze van eten er een beetje uit.

De toekomst

Toch wil ik hiermee doorgaan. Ik wil niet zeggen dat ik 100% suikervrij wil eten (daar vind ik zoetigheid te lekker voor) maar ik wil er wel veel meer op letten dat ik geen dingen eet waar suiker niet in hoort. Dus een taartje of stuk chocola op zijn tijd vind ik meer dan prima en je hoeft je dus ook geen zorgen te maken dat er geen bakrecepten meer verschijnen op Blondie Kookt. Maar die filet americain gaat niet meer mee in mijn boodschappenkarretje.

Eet jij veel suiker? Zou je overwegen om ook eens suikervrij te eten, of heb je dat misschien al eens gedaan?

Foto's met dank aan Suat Eman en Phasinphoto bij Freedigitalphotos.net. 

26 augustus 2015

Citroen-meringuetaart

Op 19 augustus was ik jarig en zoals ieder jaar bakte Laurens ook dit jaar een lekker taartje voor me. Het werd dit keer een favoriet, namelijk citroen-meringuetaart. Knapperig deeg, een frisse vulling en luchtig zoet schuim maken dit een heerlijk taartje dat er niet alleen prachtig uitziet maar ook minstens zo goed smaakt.

Deze taart is niet moeilijk om te maken maar vraagt wel even wat geduld. Dat geeft niks, hij is het meer dan waard. 



Ingrediënten:
Voor het deeg
  • 125 gram suiker
  • 1 ei
  • Snufje zout
  • 250 gram bloem
  • 1 ½ tl vanille extract
  • 125 gram koude boter, in blokjes
Voor de citroenvulling
  • 3 eieren
  • 125 ml slagroom
  • 75 gram suiker
  • Sap en schil van 1 citroen
Voor de meringue
  • 2 eiwitten
  • 125 gram suiker 

Bereiding:
  • Meng voor de bodem de suiker, ei, zout, bloem en vanille door elkaar. Als dit een zanderige textuur heeft, voeg je de boter toe. Kneed dit met je handen tot een soepel deeg. Druk het deeg in een bakvorm van 24 cm doorsnee en laat minstens een uur afgedekt rusten in de koelkast. 
  • Prik het deeg in met een vork. Bak de bodem daarna 10 minuten in een op 180 graden voorverwarmde oven, waarbij je gebruik maakt van een blindbakvulling. Dit is een bakpapiertje dat je op de bodem legt met daarop een gewicht, zoals bijvoorbeeld gedroogde bonen. Dit doe je zodat het deeg niet rijst. Het bakpapier en bonen haal je er na het bakken uit en kan je bewaren voor een volgende keer.
  • Klop voor de vulling de eieren, slagroom, suiker en citroen tot een glad mengsel. Zet de oventemperatuur terug naar 125 graden en giet het mengsel in de bodem. Bak dit zo’n 30-35 minuten, of tot de vulling is gestold. Laat dit afkoelen. 
  • Klop de eiwitten met de suiker tot een luchtige massa en smeer dit over de afgekoelde cake. Probeer er wat textuur aan te geven. Je kan het er eventueel ook op spuiten met een spuitzak. 
  • Kleur dit vervolgens onder een hete grill of met een brander. Let op dat je niet wegloopt als je het onder de grill doet, het kleuren gaat snel en voor je het weet is je taart verbrand.

24 augustus 2015

Comfort food: maiskoekjes

Soms heb je ergens zo’n trek in dat het je niet meer loslaat tot je het hebt gemaakt. Dat had ik met deze maiskoekjes. Eigenlijk ben ik helemaal geen groot liefhebber van mais, maar het idee van zo’n warm maiskoekjes met een beetje zelfgemaakte chilisaus als dip deed me elke keer weer watertanden.

Gelukkig stelden deze koekjes niet teleur. Ze waren ultiem comfort food en minstens zo lekker als ik had gehoopt. Heerlijk!



Ingrediënten:
  • 150 gram bloem
  • 1 ei
  • 150 ml melk
  • 50 ml Griekse yoghurt
  • 230 gram (1 pot) mais, uitgelekt
  • 1 eetlepel fijngehakte peterselie
  • 2 tl komijnpoeder
  • Zonnebloemolie om in te bakken
Bereiding:
  • Roer een glad beslag van het bloem, het ei, de melk en de yoghurt. Roer hier de mais, peterselie en komijn doorheen tot alles goed gemengd is. 
  • Verwarm een laagje olie in een stevige pan op middelhoog vuur. Laat hier kleine hoopjes van het beslag in vallen en draai ze om als ze aan één kant goudbruin zijn. Bak ook de andere kant goudbruin en gaar.
  • Laat de koekjes na het bakken uitlekken op een keukenpapiertje. Zowel warm als koud erg lekker, zeker met zoete chilisaus.

19 augustus 2015

Eenpanspasta met chipolataworstjes

Dit is zo’n gerecht dat ik steeds voorbij zag komen op Pinterest, in allerlei verschillende vormen: pasta die van begin tot eind in één pan gemaakt wordt. Zowel saus als pasta gaan samen in een pan, om uiteindelijk tot een snel maar heerlijk eindresultaat te komen.

Zoals altijd met dit soort hitrecepten, was ik sceptisch. Het leek me gewoon niet zo lekker om de pasta volledig in de saus te koken, ik was bang dat het eindresultaat te nat of te droog zou worden en ik was bang dat het flauw zou zijn.

Zoals altijd met dit soort dingen, had ik het mis. Dit pastagerecht is heerlijk romig en absoluut smaakvol, zolang je er voor zorgt genoeg smaakvolle ingrediënten te gebruiken. En goed gekruid Italiaans worstje bijvoorbeeld, zoals de chipolataworstjes in dit geval. Maar ook een lekkere salami of chorizo zou hier heerlijk in zijn. Ook hoef je echt niet bang te zijn voor een te nat of te droog eindresultaat. Te nat wordt het namelijk niet snel, en als je het te droog vindt kan je altijd een scheutje water (of wijn!) toevoegen. 



Ingrediënten:
  • 1 el olijfolie
  • 4 chipolataworstjes, het vlees uit het vel gehaald
  • 1 rode paprika, in blokjes
  • 1 ui, fijngesnipperd
  • 2 teentjes knoflook, fijngehakt
  • 1 blik tomatenblokjes van 400 gram
  • 500 ml water of bouillon
  • 250 gram fussili
Bereiding:
  • Zet een grote pan op middelhoog vuur, en verwarm hierin de olijfolie. Voeg het worstvlees toe, en bak rul tot het goudbruin is. Voeg dan de paprika, ui en knoflook toe en bak zo’n 2 minuten mee. 
  • Voeg de tomatenblokjes, water of bouillon en fussili toe. Kook dit tot de pasta gaar is, volgens de aanwijzing op de verpakking. Doe de deksel hierbij niet op de pan en blijf zeker op het eind regelmatig roeren. Serveer als de pasta gaar is, eventueel met wat fijngehakte bieslook. 

17 augustus 2015

Eenvoudige bananencake met snelle chocoladefrosting

Wij bakken regelmatig cake. Het leuke van cake is namelijk dat je er van alles doorheen kan doen en het hoogstwaarschijnlijk toch wel lekker wordt. Bovendien maak je het met bloem, suiker, boter en eieren; ingrediënten die we standaard in huis hebben.

Deze cake ontstond ook op die manier. We hadden nog wat overrijpe bananen in huis die we graag op wilden maken, dus die gingen door het beslag. En ik besloot eens te experimenteren met chocoladeglazuur op basis van een recept dat ik bij Laura Vitale had gezien, en ook dat pakte wel goed uit. Zo goed, dat Laurens en ik elkaar met verbazing aankeken toen we ons realiseerden hoe lekker de cake was geworden. Een onverwacht groot succes dus. 



Ingrediënten:
Voor de cake
  • 200 gram suiker
  • 200 gram roomboter
  • 4 eieren
  • 200 gram zelfrijzend bakmeel
  • Snuf zout
  • 1 tl vanille extract
  • 2 rijpe bananen, in plakjes
Voor de frosting
  • 4 eetlepels cacaopoeder
  • 150 gram poedersuiker
  • 1 eetlepel roomboter
  • 3-4 eetlepels room
Bereiding:
  • Verwarm de oven voor op 160 graden. Vet een cakevorm in en bekleed deze met bakpapier.
  • Klop de roomboter met de suiker luchtig. Meng hier één voor één de eieren doorheen, samen het de vanille en het zout. Roer hier het zelfrijzend bakmeel voorzichtig doorheen. Als het meel bijna is opgenomen in het beslag, roer je de plakjes banaan er door. 
  • Giet het beslag in de cakevorm en bak de cake in 60-75 minuten goudbruin en gaar. Dit kan je testen door een droge spaghetti of een sateprikker in de cake te prikken. Als deze er droog uit komt, is de cake gaar. Laat de cake afkoelen. 
  • Smelt voor de frosting de roomboter en doe dit samen met de poedersuiker, cacaopoeder en 2 eetlepels room in een kom. Roer dit door tot je een stevig mengsel hebt. Voeg hier vervolgens nog 1 of 2 eetlepels room aan toe, tot je de gewenste textuur hebt. De frosting moet goed smeerbaar zijn, maar nog wel stevig. Denk aan de textuur van chocoladepasta. 
  • Verdeel de frosting over de cake. Serveer in plakken. 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...